สกุลนี้ตั้งชื่อขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ Dr. William Pitcairn แพทย์และเจ้าของสวนชาวอังกฤษ เป็นสกุลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองรองจากสกุลทิลแอนด์เซีย มีประมาณ 285 ชนิด แต่ที่รู้จักกันดีมีเพียง 100 ชนิด เป็นสกุลที่พบยุคแรก ๆของราชวงศ์ Bromelioideae มีการกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือละใต้ และมีเพียงชนิดเดียวที่พบทางแอฟริกาตะวันตก คือ Pitcairnia feliciana สันนิษฐานกันว่าเกิดจากเปลือกโลกแยกตัวออกทำให้บรอมีเลียดชนิดนี้มีกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของเม็กซิโก ทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึงของแอฟริกาตะวันตก บริเวณที่ราบเชิงเขาในป่าดิบเขาหรือที่โล่งที่ความสูง 150 – 3,000 เมตรเหนือระดับทะเล สกุลนี้มี Pepinia เป็นสกุลย่อยรวมอยู่ด้วย และบางชนิดเปลี่ยนชื่อสกุลเป็น Pepinia เช่น Pitcairnia sanguinea เปลี่ยนชื่อวิทยาศาสตร์เป็น Pitcairnia sanguinea
ลักษณะทั่วไป ทรงต้นดูเหมือนหญ้า ใบแคบเรียว ก้านใบยาว แตกกอเป็นกลุ่ม ช่อดอกชูสูงมีดอกย่อยอยู่ปลายก้าน ผลเป็นฝัก เมื่อแก่แตกออก ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น